تاريخ عضويت: پنج شنبه اسفند 20, 88 8:16 pm پست ها : 346 تشکر کرده: 67 بار
تشکر شده: 266 بار
|
[B]در جشنگاه نوروزی یا «میلَـه گل سرخ» در بلخ یا مزارشریف امروزی و در ساعت هشت بامداد نوروز (نخستین روز برج حَمَل) همه مردم شهر و همچنین بسیاری كسان از شهرها و كشورهای دور و نزدیك و از ایران و ورارودان و هندوستان و پاكستان، در دیهه «خواجه خیران» قدیم یا مزارشریف امروزی و در پیرامون جایگاه برافراشتن درفش كاویانی گرد میآیند و به رقص و سرود و شادمانی و پایكوبی و دستافشانی میپردازند. انبوه مردمان و مسافران به اندازهایست كه همه خانهها و مسافرخانهها و چادرها و گوشه و كنار باغها و پردیسها و چمنزارها و زیر چادر آسمان انباشته از انبوه مردمان میشود.
در میان این شور و غوغا، درفش كاویانی به اهتزاز در میآید و تا چهل شبانروز بر فراز بلخ بامی و در زیر آسمان سرزمینهای ایرانی تبار و به گفته یعقوبی «در وسط خراسان» در اهتزار میماند. در این چهل روز هر كس كوشش میكند تا با اندكی تكان دادن بوسیدن آن، به نیایش برای میهن بپردازد
[/B]
شما سطح دسترسی مورد نیاز برای مشاهده و دریافت فایل های پیوست این پست را ندارید.
|
|
